BB King: B.B. King – Król Bluesa i laureat Grammy

0

B.B. King, urodzony jako Riley B. King 16 września 1925 roku, był legendarnym amerykańskim gitarzystą bluesowym, wokalistą i kompozytorem, powszechnie nazywanym „Królem Bluesa” (The King of the Blues). Jego kariera, trwająca ponad siedem dekad, uczyniła go jednym z najbardziej wpływowych muzyków XX wieku, a jego charakterystyczny styl gry na gitarze wywarł ogromny wpływ na kolejne pokolenia gitarzystów. Mimo trudnego dzieciństwa na plantacji bawełny w Mississippi, King zdołał zbudować globalną sławę, zdobywając liczne nagrody, w tym Grammy, oraz zostając uhonorowanym miejscem w Blues Hall of Fame i Rock and Roll Hall of Fame. Zmarł w wieku 89 lat, pozostawiając po sobie niezwykłe dziedzictwo muzyczne.

B.B. King, którego prawdziwe imię brzmiało Riley B. King, urodził się 16 września 1925 roku w Mississippi i zmarł 14 maja 2015 roku w Las Vegas, mając 89 lat. Jest powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych gitarzystów bluesowych wszech czasów, zyskał przydomek „Król Bluesa”. Jego innowacyjny styl gry na gitarze, znany z emocjonalnych fraz i charakterystycznego vibrato, wywarł ogromny wpływ na rozwój muzyki bluesowej i rockowej, inspirując niezliczone pokolenia muzyków. Przez ponad siedem dekad swojej kariery, King zdobył liczne prestiżowe nagrody, w tym wiele statuetek Grammy, a jego wkład w muzykę został uhonorowany miejscem w Blues Hall of Fame oraz Rock and Roll Hall of Fame.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 14 maja 2015 roku miał 89 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji o aktualnej żonie, był żonaty kilkukrotnie.
• Dzieci: Brak informacji o dokładnej liczbie dzieci, ale miał potomstwo.
• Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor.
• Główne osiągnięcie: Uznawany za „Króla Bluesa”, innowator stylu gry na gitarze, zdobywca wielu nagród Grammy.

B.B. King – Król Bluesa

Podstawowe informacje biograficzne

Riley B. King, znany światu jako B.B. King, przyszedł na świat 16 września 1925 roku w Mississippi, w sercu amerykańskiego Południa, które stało się kolebką bluesa. Wychowywał się na plantacji bawełny Bear Creek w Berclair, niedaleko Itta Bena. Jego prawdziwe nazwisko to Riley B. King. Artysta zmarł 14 maja 2015 roku w Las Vegas w stanie Nevada, w wieku 89 lat, kończąc tym samym niezwykłą, trwającą ponad siedem dekad karierę, która ugruntowała jego pozycję jako jednego z najbardziej wpływowych muzyków w historii USA.

Pochodzenie słynnego pseudonimu artystycznego B.B. Kinga jest ściśle związane z jego wczesną pracą w radiu. Podczas zatrudnienia w stacji WDIA w Memphis, początkowo nazywano go „Beale Street Blues Boy”. Z czasem, dla wygody i łatwiejszego zapamiętania, skrócono tę nazwę do „Blues Boy”, by ostatecznie przyjąć formę „B.B.”. Ten krótki i chwytliwy pseudonim stał się synonimem mistrzostwa w grze na gitarze bluesowej, znanym na całym świecie jako B.B. King.

B.B. King jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych gitarzystów elektrycznych drugiej połowy XX wieku. Jego unikalny styl, charakteryzujący się melodyjnymi frazami, vibrato i precyzyjnym wyczuciem rytmu, wywarł nieoceniony wpływ na rozwój gatunku. Nie bez powodu określano go mianem „Króla Bluesa” (The King of the Blues), a także zaliczano do grona „Trzech Króli Gitary Bluesowej”. Jego gra na gitarze, często wykorzystująca instrumenty marki Gibson, stała się wzorem dla wielu późniejszych gitarzystów, w tym takich ikon jak Jimi Hendrix. Jego przydomek „King of the Blues” jest powszechnie rozpoznawalny.

Artysta zmarł w wieku 89 lat, 14 maja 2015 roku, w Las Vegas w stanie Nevada. Jego odejście zakończyło trwającą ponad siedem dekad karierę, która na zawsze odcisnęła swoje piętno na historii muzyki amerykańskiej i światowej. Mimo zakończenia ziemskiej podróży, jego muzyka i dziedzictwo pozostają żywe, inspirując kolejne pokolenia słuchaczy i muzyków.

Życie rodzinne i prywatne

Trudne dzieciństwo i wychowanie

Riley B. King przyszedł na świat w rodzinie sharecropperów (rolników dzierżawiących ziemię), Alberta i Nory Elli King. Jego dzieciństwo było naznaczone trudnościami ekonomicznymi i rodzinnymi. Gdy Riley miał zaledwie cztery lata, jego matka odeszła od ojca do innego mężczyzny. W tej sytuacji, młody Riley był wychowywany głównie przez swoją babcię. To właśnie w tym środowisku, z dala od pełnej rodziny, kształtowały się jego pierwsze lata życia, które z pewnością wpłynęły na jego późniejszą wrażliwość i postrzeganie świata, co często odzwierciedlało się w jego bluesowych utworach. Jego pochodzenie z Mississippi ukształtowało jego wrażliwość.

Praca na plantacji i w mieście Indianola

W latach swojej młodości B.B. King był zmuszony do ciężkiej pracy fizycznej, aby pomóc rodzinie. Pracował między innymi przy odziarnianiu bawełny (cotton gin) w Indianoli. Miejscowość ta zajmowała szczególne miejsce w jego sercu; często nazywał ją swoim rodzinnym miastem, co świadczy o głębokiej więzi emocjonalnej z tym regionem Mississippi. Doświadczenia z pracy na plantacji i w lokalnej społeczności z pewnością stanowiły cenne źródło inspiracji dla jego późniejszej twórczości, nadając jej autentyczności i głębi. Indianola jest ważnym punktem w jego biografii.

Relacje z rodziną

Choć szczegółowe informacje o żonach i dzieciach nie są uwzględnione w dostarczonych faktach, wiadomo, że trudne okoliczności rodzinne wpłynęły na jego wychowanie. W wieku zaledwie czterech lat, jego matka opuściła rodzinę, co skutkowało tym, że większość dzieciństwa Riley spędził pod opieką babci. Ta sytuacja, choć z pewnością bolesna, mogła również wzmocnić jego niezależność i determinację. W 1946 roku, w poszukiwaniu lepszych perspektyw kariery muzycznej, udał się do Memphis, gdzie przez dziesięć miesięcy mieszkał u swojego kuzyna, Bukka White’a. Bukka był już wówczas uznanym muzykiem bluesowym, a jego obecność z pewnością stanowiła dla młodego Rileya cenne wsparcie i inspirację na początku jego drogi artystycznej. Relacja z kuzynem Bukka White’em była kluczowa.

Służba wojskowa podczas II wojny światowej stanowiła kolejny ważny etap w życiu młodego Rileya Kinga. Krótko służył w armii Stanów Zjednoczonych, jednak został z niej zwolniony. Powodem zwolnienia było uznanie go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej”, co było konsekwencją jego wysokich umiejętności w prowadzeniu traktora. Ten epizod pokazuje, że nawet przed rozpoczęciem kariery muzycznej, King posiadał cenne umiejętności praktyczne.

Kariera muzyczna i zawodowa

Początki muzyczne i pierwsza gitara

Pierwsze kroki w świecie muzyki B.B. King stawiał, śpiewając w chórze gospel. To właśnie w kościelnym śpiewie rozbudziło się jego zamiłowanie do harmonii i rytmu. Naukę gry na gitarze rozpoczął pod okiem lokalnego ministra, co podkreśla religijne korzenie jego muzycznej ścieżki. Swoją pierwszą własną gitarę kupił za skromną kwotę 15 dolarów od swojego pracodawcy. Był to dla niego ogromny wydatek, który spłacał przez dwa miesiące z każdej swojej pensji. Ten moment zakupu pierwszej gitary był kluczowym krokiem, który zapoczątkował jego długą i owocną karierę muzyczną, przekształcając go z młodego chłopca z Mississippi w światowej sławy artystę. Jego pierwsze kroki były związane z gospel.

Przełomowa inspiracja i rozwój stylu

Podczas pobytu w Memphis, B.B. King doświadczył momentu, który na zawsze zdefiniował jego przyszły styl gry na gitarze. Tam poznał T-Bone Walkera, jednego z pionierów gitary elektrycznej w bluesie. Usłyszenie gry Walkera wywarło na młodym Kingu tak ogromne wrażenie, że postanowił za wszelką cenę zdobyć gitarę elektryczną. Ta decyzja stała się punktem zwrotnym w jego karierze, ukierunkowując jego artystyczne poszukiwania w stronę elektrycznego brzmienia bluesa. Styl gry T-Bone Walkera, charakteryzujący się melodyjnością i emocjonalnością, stał się dla Kinga fundamentalną inspiracją, którą rozwijał i przekształcał w swój unikalny, rozpoznawalny na całym świecie sposób gry na „Lucille”. Inspiracja T-Bone Walkerem była kluczowa dla jego stylu.

Niesamowita etyka pracy i liczba koncertów

B.B. King słynął z niezwykłej etyki pracy, która była kluczem do jego długowieczności i sukcesu na scenie muzycznej. Przez większość swojej kariery artystycznej grał średnio ponad 200 koncertów rocznie. Ta tytaniczna praca pozwoliła mu na nieustanne doskonalenie swojego rzemiosła i budowanie silnej więzi z publicznością na całym świecie. Jego rekordowy rok pod tym względem przypadł na 1956, kiedy to zagrał aż 342 koncerty. Taka aktywność sceniczna świadczy o jego nieustannej pasji do muzyki i oddaniu swoim fanom, którzy mogli doświadczać jego bluesowych występów na żywo w niemal każdym zakątku globu. Jego etyka pracy była legendarna.

Współpraca z innymi artystami

Współpraca z U2

W 1988 roku B.B. King zyskał rzesze nowych, młodszych fanów dzięki swojej współpracy z irlandzkim zespołem U2. Wspólnie nagrali utwór „When Love Comes to Town”, który znalazł się na ich albumie „Rattle and Hum”. To połączenie legendy bluesa z jednym z najpopularniejszych zespołów rockowych tamtych czasów okazało się strzałem w dziesiątkę, przybliżając twórczość Kinga nowemu pokoleniu słuchaczy i udowadniając jego wszechstronność oraz zdolność do adaptacji do współczesnych trendów muzycznych, jednocześnie zachowując swój niepowtarzalny styl.

Duet z Erikiem Claptonem

Rok 2000 był kolejnym ważnym momentem w karierze B.B. Kinga, kiedy to połączył siły z legendarnym gitarzystą Erikiem Claptonem. Ich wspólny album „Riding With the King” okazał się ogromnym sukcesem zarówno komercyjnym, jak i artystycznym. Płyta zdobyła nagrodę Grammy, potwierdzając mistrzostwo obu artystów i ich unikalną chemię muzyczną. Ten projekt był hołdem dla bluesa i jego korzeni, a współpraca z Claptonem, wielkim miłośnikiem i kontynuatorem bluesowej tradycji, stanowiła dowód na nieprzemijające znaczenie muzyki Kinga. Duet z Erikiem Claptonem był kamieniem milowym.

Ostatni występ w karierze

Ostatni publiczny koncert B.B. Kinga odbył się 3 października 2014 roku w House of Blues w Chicago. Był to symboliczny koniec pewnej epoki w historii muzyki. Mimo problemów zdrowotnych, które zaczęły się nasilać, artysta dał z siebie wszystko, żegnając się ze swoimi fanami w miejscu, które było świadkiem wielu jego niezapomnianych występów. Ten koncert stanowił kulminację jego niezwykłej, trwającej ponad siedem dekad kariery, podczas której przekraczał granice gatunków i pokoleń, pozostając wierny swojej bluesowej duszy.

Osiągnięcia i nagrody

Wprowadzenie do Galerii Sław

Ogromny wkład B.B. Kinga w rozwój muzyki bluesowej i rock and rolla został uhonorowany poprzez jego wprowadzenie do najważniejszych galerii sław. W 1980 roku artysta został wprowadzony do Blues Hall of Fame, co stanowiło oficjalne uznanie jego mistrzostwa w gatunku, który kochał i któremu poświęcił całe życie. Kilka lat później, w 1987 roku, B.B. King dołączył do grona legend Rock and Roll Hall of Fame, co potwierdziło jego wszechstronny wpływ na muzykę popularną i uznanie go za jedną z kluczowych postaci w historii tego gatunku. Te wyróżnienia podkreślają jego niekwestionowaną pozycję jako ikony muzyki.

Nagrody Grammy

W dorobku B.B. Kinga znajduje się wiele prestiżowych nagród, w tym liczne statuetki Grammy. Jedną z najbardziej znaczących jest ta z 1970 roku, przyznana za jego kultową wersję utworu „The Thrill Is Gone”. Ten utwór stał się jego największym hitem i jest do dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów bluesowych wszech czasów. Nagroda Grammy za „The Thrill Is Gone” była nie tylko potwierdzeniem jego talentu jako wykonawcy, ale także jako artysty, który potrafił nadać nową głębię i emocje znanym już kompozycjom. Album „Riding With the King” nagrany z Erikiem Claptonem w 2000 roku również został uhonorowany nagrodą Grammy, co świadczy o jego ciągłej sile twórczej i zdolności do tworzenia muzyki docenionej na najwyższym poziomie.

Rankingi najlepszych gitarzystów

Wielokrotnie B.B. King był doceniany nie tylko przez instytucje muzyczne, ale także przez krytyków i specjalistyczne magazyny. W 2011 roku, renomowany magazyn Rolling Stone opublikował listę 100 największych gitarzystów wszech czasów, na której B.B. King zajął zaszczytne 6. miejsce. To wysokie pozycjonowanie na tak prestiżowej liście podkreśla jego znaczenie nie tylko w świecie bluesa, ale w całej historii muzyki gitarowej. Jego technika, wyczucie melodii i umiejętność przekazywania emocji sprawiły, że stał się wzorem do naśladowania dla niezliczonych gitarzystów, którzy podziwiali jego styl gry na gitarze, często wykorzystujący charakterystyczne dla niego frazy i riffy, które stały się jego znakiem rozpoznawczym. Magazyn Rolling Stone uznał go za jednego z najlepszych.

Nagrody i wyróżnienia

• Blues Hall of Fame (1980)
• Rock and Roll Hall of Fame (1987)
• Nagroda Grammy za „The Thrill Is Gone” (1970)
• Nagroda Grammy za album „Riding With the King” (2000)
• 6. miejsce na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone (2011)

Filantropia i dziedzictwo

Dar dla Papieża Jana Pawła II

B.B. King, znany ze swojej hojności i wielkiego serca, wykazał się niezwykłym gestem dobroci w grudniu 1997 roku. Podczas piątego dorocznego koncertu bożonarodzeniowego w Watykanie, artysta przekazał swoją słynną, ukochaną gitarę „Lucille” w prezencie papieżowi Janowi Pawłowi II. Ten symboliczny gest, mający miejsce w obecności głowy Kościoła Katolickiego, podkreślał uniwersalny charakter muzyki Kinga i jego duchowe przesłanie, które potrafiło dotrzeć do ludzi na całym świecie, niezależnie od ich wiary czy pochodzenia. Dar dla Papieża Jana Pawła II jest dowodem jego dobroci.

Muzeum B.B. Kinga w Indianoli

W 2008 roku, w mieście Indianola w stanie Mississippi, które B.B. King darzył szczególnym sentymentem i nazywał swoim rodzinnym miastem, otwarto B.B. King Museum and Delta Interpretive Center. To ważne kulturalne centrum powstało z inicjatywy samego artysty, aby chronić jego bogate dziedzictwo muzyczne i kulturowe oraz edukować społeczeństwo o kulturze delty Mississippi. Muzeum stanowi nie tylko hołd dla życia i twórczości króla bluesa, ale także centrum promocji bluesa i historii regionu, który go ukształtował. Jest to miejsce, gdzie można zgłębić tajniki jego kariery, poznać historię jego gitary „Lucille” i zrozumieć znaczenie bluesa w kulturze amerykańskiej. Muzeum w Indianoli jest kluczowym elementem jego dziedzictwa.

Inne role i projekty

Występ w filmie „Blues Brothers 2000”

Poza swoją niezrównaną karierą muzyczną, B.B. King dał się poznać szerszej publiczności również jako aktor. W 1998 roku pojawił się na wielkim ekranie w filmie „Blues Brothers 2000”. W tej kultowej produkcji wcielił się w rolę lidera fikcyjnej supergrupy Louisiana Gator Boys. Jego występ w filmie był okazją do zaprezentowania jego charyzmy i talentu poza sceną muzyczną, a także dowodem na jego wszechstronność artystyczną. Pojawienie się w tak popularnej produkcji pozwoliło na dotarcie do jeszcze szerszej grupy odbiorców, którzy mogli docenić jego obecność, nawet jeśli nie byli wcześniej zaznajomieni z jego muzyką. Występ w „Blues Brothers 2000” poszerzył jego rozpoznawalność.

Ciekawostki z życia B.B. Kinga

Legenda o gitarze „Lucille”

Jedna z najbardziej znanych anegdot związanych z B.B. Kingiem dotyczy jego ukochanej gitary, którą nazwał „Lucille”. Nazwa ta wzięła się z dramatycznego wydarzenia, które miało miejsce w miejscowości Twist w stanie Arkansas. Podczas jednego z koncertów Kinga, w płonącym klubie wybuchła bójka między dwoma mężczyznami, którzy bili się o kobietę o imieniu Lucille. W ferworze walki wywołano pożar. B.B. King, nie zważając na niebezpieczeństwo, wybiegł z płonącego budynku, aby ratować swój instrument. Od tamtej pory, każdą ze swoich gitar nazywał „Lucille”, jako symbol swojego ocalenia i nieodłącznej więzi z muzyką, która ratowała go w najtrudniejszych chwilach. Ta historia podkreśla głębokie emocjonalne przywiązanie artysty do swojego narzędzia pracy i jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych historii związanych z jego życiem.

Występ dla Baracka Obamy

B.B. King był nie tylko ikoną bluesa, ale także postacią szanowaną na najwyższych szczeblach władzy. 21 lutego 2012 roku artysta wystąpił w Białym Domu podczas wydarzenia „Red, White and Blues”. To wyjątkowe spotkanie było okazją do uhonorowania bluesa i jego twórców. Podczas koncertu, B.B. King w niezwykły sposób namówił ówczesnego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Baracka Obamę, do wspólnego zaśpiewania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”. Ten moment, uchwycony przez kamery, stał się symbolem połączenia muzyki, polityki i kultury, pokazując, jak blues potrafi jednoczyć ludzi, nawet na najwyższym szczeblu. Występ dla Baracka Obamy był symbolicznym wydarzeniem.

Kluczowe momenty w karierze B.B. Kinga

• 1946: Zamieszkanie w Memphis i rozpoczęcie budowania relacji z muzykami bluesowymi, w tym z kuzynem Bukka White’em.
• Lata 50. (rekordowy 1956): Okres niezwykłej aktywności koncertowej, zagrał 342 koncerty.
• 1970: Zdobycie nagrody Grammy za utwór „The Thrill Is Gone”.
• 1980: Wprowadzenie do Blues Hall of Fame.
• 1987: Wprowadzenie do Rock and Roll Hall of Fame.
• 1988: Współpraca z U2 przy utworze „When Love Comes to Town”.
• 1998: Występ w filmie „Blues Brothers 2000”.
• 2000: Nagranie albumu „Riding With the King” z Erikiem Claptonem, uhonorowanego nagrodą Grammy.
• 2008: Otwarcie B.B. King Museum and Delta Interpretive Center w Indianoli.
• 2011: Skwalifikowanie na 6. miejscu listy „100 największych gitarzystów wszech czasów” wg magazynu Rolling Stone.
• 2014: Ostatni publiczny koncert w Chicago.
• 2015: Śmierć artysty w wieku 89 lat.

Stan zdrowia pod koniec życia

W ostatnich latach swojego życia, B.B. King zaczął doświadczać problemów zdrowotnych, które w naturalny sposób wpływały na jego aktywność sceniczną. W październiku 2014 roku, bezpośrednio po swoim ostatnim koncercie w Chicago, lekarze zdiagnozowali u niego silne odwodnienie i skrajne wyczerpanie. Te poważne dolegliwości stały się bezpośrednią przyczyną zakończenia jego ostatniej trasy koncertowej. Mimo tych trudności, artysta do samego końca pozostawał wierny swojej pasji, a jego determinacja do tworzenia muzyki była widoczna do ostatnich chwil jego niezwykłej kariery, która trwała przez większość jego życia.

B.B. King, legendarny „Król Bluesa”, pozostawił po sobie trwałe dziedzictwo muzyczne, które wywarło niezatarty wpływ na rozwój bluesa i muzyki popularnej. Jego innowacyjny styl gry na gitarze, emocjonalne wykonania i niezachwiana pasja do muzyki uczyniły go ikoną, której wpływ jest odczuwalny do dziś. Jego osiągnięcia, nagrody i niezliczone koncerty świadczą o jego niezwykłym talencie i oddaniu sztuce, inspirując kolejne pokolenia artystów i miłośników bluesa na całym świecie.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King