Frank Sinatra: Ikona jazzu i niezapomniane songs of

1

Francis Albert Sinatra, znany światu jako Frank Sinatra, był jednym z najbardziej wpływowych i wszechstronnych artystów XX wieku, powszechnie uznawanym za ikonę muzyki i kina. Urodzony 12 grudnia 1915 roku, na 14 maja 1998 roku miał 82 lata. Jego kariera obejmująca ponad sześć dekad zaowocowała zdobyciem Oscara za rolę w filmie „Stąd do wieczności” i sprzedażą ponad 150 milionów płyt na całym świecie, co czyni go jednym z najlepiej sprzedających się artystów w historii. Jego życie prywatne, naznaczone czterema małżeństwami i trójką dzieci, równie mocno rezonowało w kulturze masowej, podobnie jak jego niepowtarzalny styl wokalny i charyzma sceniczna.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 14 maja 1998 roku miał 82 lata.
• Żona/Mąż: Był czterokrotnie żonaty (Nancy Barbato, Ava Gardner, Mia Farrow, Barbara Marx).
• Dzieci: Miał troje dzieci (Nancy, Frank Jr., Tina).
• Zawód: Piosenkarz, aktor.
• Główne osiągnięcie: Zdobycie Oscara za rolę w filmie „Stąd do wieczności” oraz status jednej z największych ikon muzyki XX wieku.

Podstawowe informacje o Franku Sinatrze

Francis Albert Sinatra, znany powszechnie jako Frank Sinatra, zyskał dwa kultowe przydomki: „Chairman of the Board” (Przewodniczący Zarządu) oraz „Ol’ Blue Eyes” (Staruszek o błękitnych oczach). Te określenia podkreślały jego dominującą pozycję w świecie rozrywki XX wieku. Jego kariera zawodowa była niezwykle długa i nieprzerwana, trwając od 1935 do 1995 roku. Po śmierci został pochowany w Desert Memorial Park.

Dane osobowe i pochodzenie

Frank Sinatra, urodzony jako Francis Albert Sinatra, przyszedł na świat 12 grudnia 1915 roku w kamienicy przy 415 Monroe Street w Hoboken, stan New Jersey. Jego rodzice, Natalina i Antonino Martino Sinatra, byli włoskimi imigrantami. Matka pochodziła z Genui, a ojciec z Sycylii. Był ich jedynym dzieckiem.

Okoliczności narodzin i wpływ na zdrowie

Narodziny Franka Sinatry były naznaczone komplikacjami. Ważył 6,1 kg i urodził się przy użyciu kleszczy medycznych. Ten trudny poród pozostawił trwałe blizny na jego twarzy, szyi i uchu, a także spowodował dożywotnie uszkodzenie bębenka słuchowego. Noworodek nie oddychał i został uratowany dzięki szybkiej interwencji babci, która zanurzyła go pod zimną wodą, wywołując pierwszy oddech.

Data śmierci i miejsce spoczynku

Frank Sinatra zmarł 14 maja 1998 roku w Los Angeles w Kalifornii, w wieku 82 lat. Spoczął w Desert Memorial Park. Jego kariera artystyczna, trwająca od 1935 do 1995 roku, pozostawiła trwały ślad w historii muzyki i filmu.

Kultowe przydomki

W trakcie swojej długiej kariery Frank Sinatra zyskał dwa charakterystyczne przydomki, które na stałe wpisały się w jego legendę. Mowa o „Chairman of the Board” (Przewodniczący Zarządu), podkreślającym jego pozycję lidera i autorytet w branży rozrywkowej, oraz „Ol’ Blue Eyes” (Staruszek o błękitnych oczach), nawiązującym do jego niebieskich oczu i sentymentalnego wizerunku. Te przydomki ugruntowały jego status jako jednej z najważniejszych ikon XX wieku.

Rodzina i życie prywatne Franka Sinatry

Życie osobiste Franka Sinatry było równie barwne i złożone jak jego kariera artystyczna. Wpływ rodziców, cztery małżeństwa i trójka dzieci to kluczowe elementy jego biografii, kształtujące jego osobowość i relacje.

Wpływ matki na rozwój

Matka Franka Sinatry, Natalina „Dolly” Garaventa, była kobietą o niezwykłej energii i znaczącym wpływie w lokalnych kręgach Partii Demokratycznej w Hoboken. Według biografów, to właśnie jej silna wola i ambicja odegrały kluczową rolę w kształtowaniu osobowości młodego artysty.

Rola ojca i edukacja

Ojciec Franka, Marty Sinatra, był niepiśmiennym bokserem wagi koguciej, który później pracował jako kapitan w straży pożarnej w Hoboken. Z powodu własnych braków w edukacji, Marty kładł ogromny nacisk na wykształcenie swojego syna, co stanowiło ważny element ich relacji i wychowania.

Cztery małżeństwa artysty

Frank Sinatra czterokrotnie stawał na ślubnym kobiercu. Jego pierwszą żoną była Nancy Barbato, z którą był związany w latach 1939–1951. Drugą żoną artysty była znana aktorka Ava Gardner (małżeństwo w latach 1951–1957). Kolejnym związkiem był krótki, bo trwający od 1966 do 1968 roku, mariaż z Mią Farrow. Ostatnią żoną Franka Sinatry była Barbara Marx, z którą ożenił się w 1976 roku i pozostał aż do swojej śmierci.

Dzieci i ich dziedzictwo

Z pierwszego małżeństwa z Nancy Barbato, Frank Sinatra doczekał się trojga dzieci. Córka Nancy poszła w ślady ojca, stając się znaną piosenkarką. Syn, Frank Jr., również związał swoje życie z muzyką, podążając ścieżką ojca. Trzecim dzieckiem była córka Tina.

• Nancy (piosenkarka)
• Frank Jr. (muzyk)
• Tina

Pierwsza żona: Nancy Barbato

Pierwszą żoną Franka Sinatry była Nancy Barbato. Ich małżeństwo trwało od 1939 do 1951 roku. Z tego związku narodziło się troje dzieci.

Druga żona: Ava Gardner

Drugą żoną słynnego wokalisty i aktora była Ava Gardner. Ich burzliwy związek małżeński trwał od 1951 do 1957 roku i był szeroko komentowany przez media.

Trzecia żona: Mia Farrow

Trzecim małżeństwem Franka Sinatry był związek z aktorką Mią Farrow. Ich małżeństwo było krótkie i trwało od 1966 do 1968 roku.

Czwarta żona: Barbara Marx

Ostatnią żoną Franka Sinatry była Barbara Marx. Pobrali się w 1976 roku i pozostali małżeństwem aż do śmierci artysty.

Wyzwania z wyglądem w młodości

W okresie dojrzewania Frank Sinatra zmagał się z ciężkim trądzikiem cystowym, który pozostawił na jego twarzy dodatkowe blizny. Jako młody człowiek był również niezwykle chudy, co często stawało się obiektem żartów podczas jego późniejszych występów scenicznych, kontrastując z jego późniejszym wizerunkiem.

Kariera aktorska Franka Sinatry

Frank Sinatra udowodnił swój talent nie tylko jako wokalista, ale również jako aktor, zdobywając uznanie krytyków i publiczności. Jego powrót do świata filmu po okresie spadku popularności był spektakularny, a Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w „Stąd do wieczności” otworzył mu drzwi do najważniejszych produkcji Hollywood.

Przełomowa rola i Oscar

W 1953 roku Frank Sinatra zaliczył spektakularny powrót do łask dzięki roli w filmie „Stąd do wieczności” (From Here to Eternity). Za tę kreację otrzymał Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego, co otworzyło mu drogę do najlepszych ról w Hollywood.

Wybitne role dramatyczne i thrillery

Artysta wszechstronnie prezentował swój kunszt aktorski w różnorodnych gatunkach. Wartościowe role zagrał w dramacie „Złotoręki” (The Man with the Golden Arm) z 1955 roku oraz w kultowym thrillerze politycznym „Przeżyliśmy wojnę” (The Manchurian Candidate) z 1962 roku. Te kreacje ugruntowały jego pozycję jako wszechstronnego aktora.

Gwiazda musicali filmowych

Frank Sinatra był jedną z czołowych postaci złotych lat musicalu filmowego. Wystąpił w wielu hitach, takich jak „Na przepustce” (On the Town) z 1949 roku, „Faceci i laleczki” (Guys and Dolls) z 1955 roku u boku Marlona Brando, oraz „Wyższe sfery” (High Society) z 1956 roku. Jego udział w tych produkcjach przyczynił się do ich ogromnego sukcesu.

Złoty Glob za „Pal Joey”

W 1957 roku Frank Sinatra został uhonorowany nagrodą Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu za rolę w produkcji „Pal Joey”. To wyróżnienie potwierdziło jego wszechstronność i talent wokalno-aktorski.

Kariera reżyserska i role detektywistyczne

W 1965 roku Frank Sinatra spróbował swoich sił jako reżyser, tworząc antywojenny dramat „None but the Brave”, w którym również zagrał. W późniejszych latach swojej kariery często wcielał się w role twardych detektywów, pojawiając się między innymi w filmach „Tony Rome” (1967) i „Detektyw” (1968).

Kariera muzyczna Franka Sinatry

Kariera muzyczna Franka Sinatry, często nazywanego „The Voice of Frank Sinatra”, rozpoczęła się w erze swingu i trwała przez dziesięciolecia, przynosząc mu status legendy światowej muzyki. Od współpracy z wielkimi orkiestrami big-bandowymi po własną wytwórnię płytową, Sinatra nieustannie ewoluował, tworząc utwory, które stały się ponadczasowymi hitami.

Początki kariery w erze swingu

Kariera muzyczna Franka Sinatry nabrała tempa w 1935 roku, kiedy dołączył do grupy 3 Flashes, znanej później jako Hoboken Four. Przyjęcie go do zespołu było częściowo motywowane faktem, że posiadał własny samochód i mógł pełnić rolę szofera dla pozostałych członków grupy.

Współpraca z wielkimi orkiestrami

W 1939 roku Frank Sinatra podpisał dwuletni kontrakt z orkiestrą Harry’ego Jamesa, zarabiając 75 dolarów tygodniowo. Następnie przeszedł do orkiestry Tommy’ego Dorseya, gdzie zastąpił Jacka Leonarda i zdobył ogólnokrajową sławę. Współpraca z tymi zespołami była kluczowa dla jego rozwoju jako wokalisty.

Fenomen „bobby soxers” i początki sławy

Po podpisaniu kontraktu z Columbia Records w 1943 roku, Frank Sinatra stał się idolem nastolatek, które zaczęto nazywać „bobby soxers”. Był to pierwszy w historii nowoczesnej muzyki pop przypadek masowej histerii wśród fanek, co świadczyło o jego niezwykłej popularności i wpływie na młodzież.

Złota era w Capitol Records

Lata 50. XX wieku to złota era dla Franka Sinatry we współpracy z wytwórnią Capitol Records. Nawiązał wówczas partnerstwo z aranżerem Nelsonem Riddlem, co zaowocowało wydaniem albumów uznawanych za arcydzieła gatunku, takich jak „In the Wee Small Hours” (1955) oraz „Songs for Swingin’ Lovers!” (1956). Te płyty ugruntowały jego pozycję jako jednego z najważniejszych wokalistów epoki.

Własna wytwórnia i współpraca z legendami

W 1960 roku, dążąc do większej niezależności artystycznej, Frank Sinatra założył własną wytwórnię płytową – Reprise Records. W ramach tej wytwórni nagrywał z takimi legendami jak Count Basie (1962), Duke Ellington (1968) oraz brazylijski muzyk Tom Jobim, tworząc unikalne projekty muzyczne.

Hymny kariery i powrót na scenę

Choć w 1971 roku Frank Sinatra ogłosił przejście na emeryturę po wydaniu utworu „My Way”, symbolizującego podsumowanie jego dotychczasowej drogi, powrócił na scenę już dwa lata później. W 1980 roku wydał jeden ze swoich najbardziej rozpoznawalnych utworów – „New York, New York”, hymn celebrujący wielkie miasto i nieustającą energię.

Globalna sprzedaż płyt

Szacuje się, że Frank Sinatra sprzedał łącznie ponad 150 milionów płyt na całym świecie. Jest to imponujący wynik, który stawia go w gronie najlepiej sprzedających się artystów w historii muzyki, a jego „songs” nadal cieszą się niesłabnącą popularnością.

Nagrody i osiągnięcia Franka Sinatry

Frank Sinatra przez całą swoją karierę był doceniany licznymi nagrodami i wyróżnieniami, które świadczą o jego wyjątkowym wkładzie w kulturę. Od prestiżowych nagród Grammy, przez najwyższe odznaczenia państwowe, po uznanie krytyków muzycznych i branży filmowej, jego osiągnięcia są imponujące i wszechstronne.

Kolekcja nagród Grammy

Frank Sinatra zdobył łącznie 11 nagród Grammy. Wśród nich znalazły się tak prestiżowe wyróżnienia jak Grammy Trustees Award, Grammy Legend Award oraz nagroda za całokształt twórczości (Grammy Lifetime Achievement Award), co podkreśla jego długotrwały i znaczący wpływ na przemysł muzyczny.

Najwyższe odznaczenia państwowe

Za swoje zasługi dla kultury amerykańskiej Frank Sinatra został uhonorowany dwoma najwyższymi odznaczeniami państwowymi. W 1985 roku otrzymał Presidential Medal of Freedom (Medal Wolności) z rąk prezydenta, a w 1997 roku Congressional Gold Medal (Złoty Medal Kongresu).

Uznanie krytyków muzycznych i branży filmowej

W 1983 roku Frank Sinatra otrzymał wyróżnienie Kennedy Center Honors, będące wyrazem uznania dla jego wkładu w amerykańską sztukę. Krytyk muzyczny Robert Christgau określił go mianem „największego śpiewaka XX wieku”, a jego działalność w kinie została uhonorowana Nagrodą Cecila B. DeMille’a w 1971 roku za całokształt pracy.

Nagroda Cecila B. DeMille’a

W 1971 roku Frank Sinatra został uhonorowany prestiżową Nagrodą Cecila B. DeMille’a, przyznawaną za całokształt jego pracy w przemyśle filmowym. To wyróżnienie podkreśla jego znaczącą karierę aktorską obok sukcesów muzycznych.

Kontrowersje i ciekawostki z życia Franka Sinatry

Życie Franka Sinatry, choć pełne sukcesów, nie było wolne od kontrowersji i niezwykłych faktów, które dodają głębi jego biografii. Od domniemanych powiązań ze światem przestępczym po unikalne aspekty jego talentu, historia „Ol’ Blue Eyes” jest fascynująca.

Rzekome powiązania z mafią

Przez lata krążyły doniesienia o domniemanych związkach Franka Sinatry ze światem przestępczości zorganizowanej, w tym o jego zaangażowaniu w Cal Neva Lodge. Te spekulacje były przedmiotem zainteresowania mediów i służb, dodając element tajemniczości do jego publicznego wizerunku.

Problemy z edukacją formalną

Frank Sinatra nie był wzorowym uczniem. Został wydalony z A. J. Demarest High School za „ogólną niesubordynację” (rowdiness) po zaledwie 47 dniach nauki, co zakończyło jego formalną edukację średnią. Mimo to, jego późniejsze osiągnięcia dowiodły, że nie definiuje go brak formalnego wykształcenia.

Brak umiejętności czytania nut

Mimo statusu muzycznego geniusza, Frank Sinatra nigdy nie nauczył się czytać nut. Całą muzykę przyswajał wyłącznie ze słuchu, co czyni jego precyzję wokalną i umiejętność interpretacji jeszcze bardziej imponującą. Jego talent był w pełni naturalny.

Edukacja głosu i elokucji

Aby doskonalić swoją dykcję i technikę wokalną, Frank Sinatra korzystał z lekcji elokucji u trenera Johna Quinlana, płacąc dolara za każdą sesję. Quinlan był jednym z pierwszych, którzy dostrzegli niezwykłą skalę głosu młodego artysty, co pomogło w jego rozwoju.

Praca przed zdobyciem sławy

Zanim Frank Sinatra osiągnął bogactwo i sławę, pracował na różnych stanowiskach. Był gonczym w gazecie „Jersey Observer” oraz nitownikiem w stoczni Tietjen and Lang. W początkach swojej kariery w Nowym Jorku zdarzało mu się śpiewać jedynie za posiłek lub paczkę papierosów, co pokazuje drogę, jaką przeszedł.

Wychowanie religijne

Frank Sinatra został wychowany w wierze katolickiej. Jego chrzest w kościele św. Franciszka w Hoboken musiał zostać jednak opóźniony o kilka miesięcy z powodu komplikacji zdrowotnych po trudnym porodzie, co stanowiło jedną z pierwszych przeszkód w jego życiu.

Najważniejsze albumy

W latach 50. XX wieku Frank Sinatra, współpracując z Nelsonem Riddlem, wydał albumy, które dziś uznawane są za arcydzieła:

• „In the Wee Small Hours” (1955)
• „Songs for Swingin’ Lovers!” (1956)

Kluczowe filmy w karierze aktorskiej

Frank Sinatra zapisał się w historii kina dzięki wielu wybitnym rolom:

• „Stąd do wieczności” (From Here to Eternity) – rola przyniosła mu Oscara.
• „Złotoręki” (The Man with the Golden Arm) – dramat z 1955 roku.
• „Przeżyliśmy wojnę” (The Manchurian Candidate) – kultowy thriller polityczny z 1962 roku.
• „Na przepustce” (On the Town) – musical z 1949 roku.
• „Faceci i laleczki” (Guys and Dolls) – musical z 1955 roku.
• „Wyższe sfery” (High Society) – musical z 1956 roku.
• „Pal Joey” – produkcja, za którą otrzymał Złoty Glob.
• „None but the Brave” – reżyseria i rola w dramacie z 1965 roku.
• „Tony Rome” – rola detektywistyczna z 1967 roku.
• „Detektyw” – rola detektywistyczna z 1968 roku.

Nagrody i wyróżnienia

Bogata kariera Franka Sinatry została uhonorowana licznymi nagrodami:

Podsumowując, Frank Sinatra pozostaje jedną z najbardziej wpływowych postaci kultury XX wieku, którego wszechstronny talent muzyczny i aktorski, w połączeniu z niezwykłą osobowością, zapewnił mu miejsce w panteonie światowych gwiazd. Mimo początkowych trudności i kontrowersji, jego dążenie do doskonałości i niepowtarzalny styl sprawiły, że jego dziedzictwo trwa do dziś, inspirując kolejne pokolenia.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Frank_Sinatra