Luis Aragonés: hiszpański trener, legenda futbolu

2

Luis Aragonés Suárez Martínez, urodzony 28 lipca 1938 roku w Madrycie, zmarł 1 lutego 2014 roku w wieku 75 lat. Ten wybitny hiszpański piłkarz i trener, znany jako „Zapatones” ze względu na swoje potężne uderzenie i mistrzostwo w rzutach wolnych, jest postacią nieodłącznie związaną z historią Atlético Madryt oraz hiszpańskiej piłki nożnej. Jego największym trenerskim osiągnięciem jest poprowadzenie reprezentacji Hiszpanii do historycznego triumfu na Mistrzostwach Europy w 2008 roku, co zapoczątkowało erę dominacji „La Furia Roja”. Aragonés pozostaje najbardziej utytułowanym szkoleniowcem w historii Atlético Madryt, zdobywając z klubem osiem trofeów.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 1 lutego 2014 roku miał 75 lat.
• Żona/Mąż: Belén García (zmarła w 2007 roku).
• Dzieci: Trójka dzieci: Luis, Juan i Marta.
• Zawód: Piłkarz, trener piłkarski.
• Główne osiągnięcie: Triumf z reprezentacją Hiszpanii na Euro 2008.

Luis Aragonés: Życiorys i Dziedzictwo

José Luis Aragonés Suárez Martínez, powszechnie znany jako Luis Aragonés, urodził się 28 lipca 1938 roku w dzielnicy Hortaleza w Madrycie. Swoją bogatą karierę, zarówno na boisku, jak i na ławce trenerskiej, związał nierozerwalnie z hiszpańskim futbolem, stając się jedną z jego największych legend. Jego życie zakończyło się 1 lutego 2014 roku w wieku 75 lat w Madrycie, w dystrykcie Fuencarral-El Pardo, pozostawiając po sobie trwały ślad w historii sportu.

W trakcie swojej gry w barwach Atlético Madryt zyskał charakterystyczny przydomek „Zapatones”, co w luźnym tłumaczeniu oznacza „Wielkie buty”. Nazwa ta doskonale oddawała jego styl gry – był bowiem uznawany za wybitnego specjalistę od rzutów wolnych, dysponującego potężnym uderzeniem. Ten przydomek stał się symbolem jego piłkarskiej tożsamości i jest do dziś wspominany przez kibiców.

Kariera Piłkarska: Od Getafe po Legendę Atlético

Początki i Krótki Epizod w Realu Madryt

Przygoda Luisa Aragonésa z profesjonalną piłką nożną rozpoczęła się w 1957 roku w klubie Getafe Deportivo. Już rok później, w 1958 roku, podpisał kontrakt z jednym z gigantów hiszpańskiego futbolu, Realem Madryt. Mimo gry dla „Królewskich”, Aragonés nigdy nie zdołał przebić się do pierwszej drużyny tego klubu, co skłoniło go do poszukiwania nowych wyzwań i możliwości rozwoju.

Okres Wypożyczeń (1958–1960)

W latach 1958–1960, będąc formalnie zawodnikiem Realu Madryt, Luis Aragonés był wypożyczany do innych klubów. W tym czasie reprezentował barwy Recreativo Huelva, Hércules, gdzie w 24 meczach zdobył imponujące 17 bramek, oraz Úbeda. Te okresy wypożyczeń pozwoliły mu na zdobycie cennego doświadczenia i rozwój umiejętności, które miały zaprocentować w przyszłości.

Debiut w Primera División i Gra w Betisie

Przełomowy moment w karierze piłkarskiej Aragonésa nastąpił w 1960 roku, kiedy to dołączył do Realu Oviedo. W barwach tego klubu zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej Hiszpanii, Primera División. Następnie, w latach 1961–1964, stał się ważnym ogniwem Realu Betis. W tym czasie rozegrał 82 lub 86 meczów ligowych, zdobywając 33 gole, co potwierdziło jego status jako obiecującego napastnika.

Złota Era w Atlético Madryt (1964–1974)

Najważniejszy rozdział w karierze piłkarskiej Luisa Aragonésa rozpoczął się w 1964 roku, gdy dołączył do Atlético Madryt. Przez dziesięć lat był filarem „Los Colchoneros”, rozgrywając 265 meczów w Primera Liga i zdobywając w nich 123 bramki. Do 2024 roku pozostawał najlepszym strzelcem w historii klubu i zajmował dziewiąte miejsce na liście zawodników z największą liczbą występów w barwach Atlético Madryt, cementując swoją pozycję jako klubowa ikona.

Finał Pucharu Europy 1974

W swoim ostatnim sezonie jako piłkarz, 1973/1974, Luis Aragonés poprowadził Atlético Madryt do finału Pucharu Europy. W decydującym meczu przeciwko Bayernowi Monachium, Aragonés strzelił gola w dogrywce, dając swojej drużynie prowadzenie 1:0. Mimo jego trafienia, ostatecznie trofeum powędrowało do Bawarczyków, jednak występ w finale na zawsze zapisał się w historii klubu i karierze Aragonésa jako zawodnika.

Warto wiedzieć: Finał Pucharu Europy w 1974 roku był jednym z najważniejszych momentów w karierze piłkarskiej Aragonésa jako zawodnika, mimo ostatecznej porażki.

Kariera Reprezentacyjna

Luis Aragonés zadebiutował w barwach narodowych Hiszpanii 8 maja 1965 roku w bezbramkowym meczu ze Szkocją. Łącznie wystąpił w 11 spotkaniach reprezentacji, zdobywając 3 bramki. W swoim dziesiątym występie, przeciwko Irlandii Północnej w 1970 roku, pełnił funkcję kapitana drużyny, co świadczyło o jego znaczeniu i szacunku, jakim cieszył się w zespole narodowym.

Kariera Trenerska: Architekt Sukcesów

Wielokrotne Powroty do Atlético Madryt

Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Luis Aragonés rozpoczął imponującą karierę trenerską, z którą wielokrotnie wracał do Atlético Madryt. Łącznie prowadził ten klub aż sześciokrotnie, obejmując go w latach: 1974–1980 (z przerwami), 1982–1987, 1991–1993 oraz 2001–2003. Jego związki z „Los Colchoneros” były niezwykle silne i pełne sukcesów.

Dzięki swoim licznym osiągnięciom, Luis Aragonés jest uważany za najbardziej utytułowanego szkoleniowca w historii Atlético Madryt. Z klubem tym zdobył łącznie osiem trofeów, co czyni go postacią absolutnie kluczową dla jego historii i budowy jego potęgi.

Sukcesy z FC Barceloną

Kariera trenerska Aragonésa obejmowała również pracę z innymi czołowymi hiszpańskimi klubami. W sezonie 1987–1988 prowadził FC Barcelonę, z którą sięgnął po Puchar Króla (Copa del Rey), potwierdzając swój trenerski kunszt i zdolność do osiągania sukcesów w różnych środowiskach.

Inne Kluby La Liga

Luis Aragonés trenował również inne znaczące kluby hiszpańskiej Primera División. Wśród nich znaleźli się Espanyol, Sevilla, Valencia, z którą w sezonie 1995–96 otarł się o mistrzostwo kraju, Real Betis, Real Oviedo oraz Mallorca. Jego wszechstronność trenerska była widoczna w różnorodności klubów, które prowadził.

Misja Ratunkowa w Segunda División

Szczególnie godny uwagi jest epizod z 2001 roku, kiedy to Atlético Madryt znajdowało się w drugiej lidze. Aragonés objął zespół po raz szósty i w sezonie 2001–02 z sukcesem wywalczył z nim awans do Primera División, ratując klub przed dłuższym pobytem w niższej klasie rozgrywkowej i przywracając mu należny status.

Rewolucja w Reprezentacji Hiszpanii (2004–2008)

Jednym z największych osiągnięć w karierze Luisa Aragonésa było prowadzenie reprezentacji Hiszpanii. Po objęciu kadry narodowej w 2004 roku, dokonał odważnych zmian, rezygnując z usług doświadczonych gwiazd, takich jak Raúl czy Míchel Salgado. Jego wizja i determinacja miały odmienić oblicze hiszpańskiego futbolu.

Aragonés wprowadził do gry reprezentacji styl znany jako „tiki-taka”, oparty na krótkich podaniach i dominacji w posiadaniu piłki. Ten innowacyjny sposób gry zrewolucjonizował hiszpański futbol i stał się wzorem dla wielu innych drużyn. Styl gry, który wprowadził, był kluczowy dla przyszłych sukcesów reprezentacji Hiszpanii na arenie międzynarodowej.

Triumf na Euro 2008

Kulminacją pracy Aragonésa z reprezentacją Hiszpanii był triumf na Mistrzostwach Europy w 2008 roku. Hiszpania pokonała w finale Niemcy 1:0, zdobywając swoje pierwsze międzynarodowe trofeum od 1964 roku. Ten sukces zapoczątkował okres dominacji Hiszpanów w światowym futbolu, a sam Aragonés zapisał się w historii jako selekcjoner, który przerwał długą posuchę i wprowadził drużynę na szczyt.

Po sukcesie na Euro 2008, w lipcu 2008 roku, Luis Aragonés podpisał dwuletni kontrakt z tureckim Fenerbahçe. Był to jego jedyny zagraniczny klub w bogatej karierze trenerskiej. Jego praca w Turcji była kolejnym dowodem jego wszechstronności i zdolności adaptacji do różnych kultur piłkarskich.

Najważniejsze Sukcesy Luisa Aragonésa

Sukcesy jako Piłkarz

• Mistrz Hiszpanii: 1966, 1970, 1973
• Zdobywca Pucharu Króla: 1965, 1972
• Trofeum Pichichi (najlepszy strzelec ligi): 1969–70 (dzielone)

Sukcesy jako Trener

• Mistrz Hiszpanii: 1977 (z Atlético Madryt)
• Puchar Króla: 1976, 1985, 1992 (z Atlético Madryt), 1988 (z FC Barceloną)
• Superpuchar Hiszpanii: 1985 (z Atlético Madryt)
• Puchar Interkontynentalny: 1974
• Mistrzostwo Europy (Euro 2008) z reprezentacją Hiszpanii

Indywidualne Wyróżnienia

W uznaniu swoich zasług, Luis Aragonés otrzymał wiele prestiżowych nagród. W 1977 roku odebrał nagrodę Don Balón dla najlepszego trenera. W 2008 roku został uznany za Najlepszego Trenera Narodowego na Świecie przez IFFHS. W tym samym roku uhonorowano go również nagrodą Marca Leyenda. Pośmiertnie, w 2014 roku, odznaczono go Złotym Medalem Wspólnoty Madrytu, co świadczy o jego trwałym wpływie na hiszpański sport.

Kontrowersje i Osobowość Luisa Aragonésa

Luis Aragonés, choć uwielbiany za swoje osiągnięcia, nie stronił od kontrowersji. W 2004 roku kamery zarejestrowały, jak podczas treningu motywował José Antonio Reyesa, używając rasistowskich określeń wobec jego kolegi z Arsenalu, Thierry’ego Henry’ego. Aragonés nazwał Francuza „czarnym gównem” (ang. *black shit*), co zakończyło się grzywną nałożoną na hiszpańską federację przez UEFA, pokazując, że nawet wielcy bohaterowie mają swoje ciemniejsze strony.

Aragonés był również znany ze swojej chorobliwej przesądności, a w szczególności z lęku przed kolorem żółtym. Podczas Euro 2008, z jego inicjatywy, rezerwowe stroje reprezentacji Hiszpanii na mecz z Rosją określane były mianem „musztardowych”, a nie „żółtych”, co pokazuje jego nietypowe podejście do niektórych spraw i osobliwe nawyki.

Ciekawostki dotyczące Kariery Trenerskiej Luisa Aragonésa

W całej swojej karierze menedżerskiej Luis Aragonés poprowadził drużyny w imponującej liczbie 1151 oficjalnych meczów. Spośród nich wygrał 567 spotkań, zremisował 262 i przegrał 322, co daje mu średni procent zwycięstw na poziomie 49,26%. Jego najwyższa skuteczność, przekraczająca 70%, została osiągnięta jako selekcjonera reprezentacji Hiszpanii w latach 2004–2008, gdzie wygrał 38 z 54 rozegranych spotkań, prowadząc drużynę do historycznego triumfu.

Warto wiedzieć: Najlepszy procent zwycięstw (ponad 70%) Aragonés osiągnął jako selekcjoner reprezentacji Hiszpanii w latach 2004–2008, prowadząc kadrę do historycznego triumfu na Euro 2008.

Luis Aragonés pozostanie w historii hiszpańskiego futbolu jako postać wybitna, której dziedzictwo, zwłaszcza poprzez styl gry „tiki-taka” i triumf na Euro 2008, nadal inspiruje pokolenia piłkarzy i trenerów. Jego wpływ na rozwój taktyki i strategii w piłce nożnej jest niepodważalny.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Luis_Aragon%C3%A9s