Maradona: Diego Maradona, legenda futbolu i jego ikoniczne gole

2

Diego Armando Maradona, powszechnie znany jako „El Pibe de Oro” (Złoty Chłopiec), był legendarnym argentyńskim piłkarzem i trenerem, który na stałe zapisał się w historii światowego sportu. Urodzony 30 października 1960 roku w Lanús, w prowincji Buenos Aires, zmarł 25 listopada 2020 roku w wieku 60 lat w miejscowości Dique Luján. Jego kariera zawodnicza, naznaczona spektakularnymi sukcesami, w tym triumfem na Mistrzostwach Świata 1986, a także licznymi kontrowersjami, uczyniła go postacią kultową. Wychował się w trudnych warunkach Villa Fiorito, co ukształtowało jego determinację na boisku i poza nim. Pomimo niewielkiego wzrostu (1,65 m), jego krępa budowa ciała zapewniała mu niezwykłą zwinność, a jego geniusz piłkarski był widoczny od najmłodszych lat.

Diego Maradona był dwukrotnie żonaty i miał kilkoro dzieci, choć status niektórych był przedmiotem sporów prawnych. Wśród jego najbliższych, oprócz rodziców – Diego „Chitoro” Maradony i Dalmy Salvadory Franco „Doña Tota” – byli jego młodsi bracia, Hugo i Raúl, którzy również próbowali swoich sił w zawodowym futbolu. Jego życie osobiste, często burzliwe, było równie szeroko komentowane jak jego kariera sportowa, a związki z różnymi kobietami i ich potomstwem stanowiły częsty temat mediów.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na marzec 2024 roku Diego Maradona, gdyby żył, miałby 63 lata.
• Żona/Mąż: Był żonaty z Claudią Villafañe.
• Dzieci: Miał co najmniej troje dzieci: Diego Armando Maradonę Jr., Giannoccarę Maradonę i Dalmę Maradonę.
• Zawód: Piłkarz, trener piłkarski.
• Główne osiągnięcie: Poprowadzenie Argentyny do zwycięstwa na Mistrzostwach Świata 1986 w Meksyku.

Podstawowe informacje o Diego Maradonie

Prawdziwe imię i nazwisko tego wybitnego sportowca to Diego Armando Maradona. Na całym świecie zyskał jednak powszechnie rozpoznawalny przydomek „El Pibe de Oro” (Złoty Chłopiec), który towarzyszył mu od wczesnych lat kariery, symbolizując jego niezwykły talent i przedwczesną sławę. Urodził się 30 października 1960 roku w szpitalu Policlínico Evita w Lanús, prowincji Buenos Aires. Na marzec 2024 roku, gdyby żył, miałby 63 lata. Jego dzieciństwo to obraz biedy; dorastał w Villa Fiorito, jednym z najuboższych slumsów na przedmieściach Buenos Aires, dokąd jego rodzina przeniosła się z prowincji Corrientes w nadziei na lepsze życie. Fizycznie, Diego Maradona mierzył zaledwie 1,65 m wzrostu. Ta niska postura, połączona z krępą budową ciała, zapewniała mu nisko położony środek ciężkości, co z kolei przekładało się na niespotykaną zwrotność i umiejętność manewrowania między znacznie wyższymi od siebie przeciwnikami. Tragicznie, życie tej legendy futbolu zakończyło się 25 listopada 2020 roku w miejscowości Dique Luján w Argentynie. W chwili śmierci miał 60 lat, co oznacza, że na marzec 2024 roku od jego odejścia minęło nieco ponad 3 lata.

Rodzina i życie prywatne Diego Maradony

Rodzice Diego Maradony mieli bogate korzenie. Jego ojciec, Diego Maradona „Chitoro”, żyjący w latach 1927–2015, pracował w fabryce chemicznej i posiadał korzenie rdzenne (Guaraní) oraz hiszpańskie (galicyjskie). Matka, Dalma Salvadora Franco „Doña Tota”, obecna w życiu Maradony w latach 1929–2011, była pochodzenia włoskiego i chorwackiego. Diego był pierwszym synem swoich rodziców, po tym jak na świat przyszły cztery córki. Miał także dwóch młodszych braci, Hugo, znanego jako „el Turco”, oraz Raúla, znanego jako Lalo. Obaj bracia, podobnie jak Diego, zostali zawodowymi piłkarzami. Diego Maradona był żonaty z Claudią Villafañe od 1984 do 2003 roku. Doczekali się dwójki dzieci: córki Dalmy urodzonej w 1987 roku oraz córki Giannoccary urodzonej w 1989 roku. Maradona miał również syna, Diego Armando Maradonę Jr., urodzonego w 1986 roku z jego związku z Cristiną Sinagrą, którego ojcostwo zostało potwierdzone sądowo. Już w wieku trzech lat Diego otrzymał swoją pierwszą piłkę nożną, która stała się jego największą pasją. Od tego momentu całkowicie oddał się grze, a jego niezwykły talent szybko zauważyli lokalni łowcy talentów, co zapoczątkowało jego drogę na szczyty światowego futbolu.

Kariera klubowa Diego Maradony

Początki w Argentinos Juniors

Droga Diego Maradony do sławy rozpoczęła się w Argentinos Juniors. W marcu 1969 roku, mając zaledwie osiem lat, trafił do młodzieżowej drużyny klubu, znanej jako „Los Cebollitas” (Małe Cebulki). Pod okiem trenera Francisco Cornejo, młody Maradona poprowadził zespół do imponującej serii 141 meczów bez porażki, co było pierwszym zwiastunem jego przyszłych sukcesów. Jego profesjonalny debiut w pierwszej lidze argentyńskiej nastąpił 20 października 1976 roku, na dziesięć dni przed jego szesnastymi urodzinami, w barwach Argentinos Juniors. W tamtym czasie stał się najmłodszym graczem, jaki kiedykolwiek pojawił się na boiskach tych rozgrywek. Już w pierwszych minutach swojego debiutu zaprezentował swój niepowtarzalny styl, wykonując słynny „nutmeg” (przepuszczenie piłki między nogami) na Juanie Domingo Cabrerze. To zagranie stało się znakiem rozpoznawczym jego technicznego geniuszu i zapowiedzią tego, co kibice będą mogli podziwiać przez kolejne lata. Po pięciu latach gry w Argentinos Juniors, podczas których zdobył 115 goli w 167 meczach, w lutym 1981 roku Maradona przeniósł się do Boca Juniors. Transfer opiewał na kwotę 4 milionów dolarów, a młody piłkarz odrzucił m.in. ofertę od River Plate, które proponowało mu status najlepiej opłacanego gracza w lidze. To był kolejny krok w jego błyskotliwie karierze.

Europejski etap kariery: FC Barcelona i SSC Napoli

W 1982 roku Diego Maradona zapoczątkował swój europejski etap kariery, przechodząc do FC Barcelona za rekordową na wówczas na świecie kwotę 5 milionów funtów. Jego pobyt w stolicy Katalonii, choć krótki, był naznaczony zarówno błyskotliwymi momentami, jak i problemami zdrowotnymi, w tym kontuzjami i chorobami, które nie pozwoliły mu w pełni rozwinąć skrzydeł. Jednak już w 1984 roku ponownie pobił rekord świata, przenosząc się z Barcelony do włoskiego SSC Napoli za 6,9 miliona funtów. To właśnie w Neapolu Maradona osiągnął szczyt swojej formy, prowadząc klub do dwóch tytułów mistrza Serie A i stając się bohaterem regionu. Jego gra w Napoli to rozdział pełen magii, determinacji i niezapomnianych momentów, które na zawsze zapisały się w historii calcio.

Schyłek kariery klubowej

Po odejściu z Włoch w atmosferze skandalu, Diego Maradona kontynuował swoją karierę w innych klubach. Grał przez krótki czas w hiszpańskiej Sevilli w latach 1992–1993, a następnie powrócił do Argentyny, reprezentując barwy Newell’s Old Boys w sezonach 1993–1994. Ostatecznie, w 1997 roku, po raz kolejny założył koszulkę Boca Juniors, gdzie pożegnał się z profesjonalnym futbolem, kończąc swoją niezwykłą karierę klubową.

Kariera reprezentacyjna Diego Maradony

Droga do chwały i Mistrzostwo Świata 1986

Debiut Diego Maradony w seniorskiej reprezentacji Argentyny miał miejsce w wieku zaledwie 16 lat, 27 lutego 1977 roku, w meczu przeciwko Węgrom. Mimo jego talentu, rok później trener Menotti kontrowersyjnie pominął go przy ustalaniu składu na Mistrzostwa Świata 1978, które Argentyna ostatecznie wygrała. Prawdziwy triumf nadszedł jednak w 1986 roku. Jako kapitan, Maradona poprowadził Argentynę do zwycięstwa na mundialu w Meksyku. Jego gra była absolutnie dominująca, co zaowocowało przyznaniem mu Złotej Piłki dla najlepszego gracza turnieju. Strzelił wówczas 5 goli i zanotował 5 asyst, stając się niekwestionowanym liderem swojej drużyny.

„Ręka Boga” i „Gol Stulecia”

Szczególnie pamiętnym momentem dla Maradony i całej historii futbolu był ćwierćfinał Mistrzostw Świata 1986 przeciwko Anglii. W tym meczu strzelił dwa gole, które przeszły do legendy. Pierwszy, zdobyty ręką, został przez niego samego nazwany „Ręką Boga”, ponieważ sędziowie nie zauważyli faulu. Drugi gol był majstersztykiem indywidualnych umiejętności – po rajdzie przez 60 metrów, omijając pięciu rywali, pokonał bramkarza. Ta druga bramka została w 2002 roku oficjalnie wybrana w głosowaniu FIFA.com „Golemem Stulecia”, uznawanym za popis najwyższych umiejętności indywidualnych w historii piłki nożnej.

Statystyki i osiągnięcia w reprezentacji

W ciągu 17 lat występów w barwach „Albicelestes” (1977–1994), Diego Maradona rozegrał 91 meczów i zdobył 34 bramki. Brał udział w czterech turniejach finałowych Mistrzostw Świata, a jego wkład w sukcesy reprezentacji Argentyny jest nieoceniony. Jego legenda w narodowych barwach jest nierozerwalnie związana z triumfem w 1986 roku w Meksyku, co jest jednym z najważniejszych osiągnięć w historii argentyńskiego futbolu.

Kariera trenerska i zarządcza Diego Maradony

Po zakończeniu kariery zawodniczej, Diego Maradona podjął się wyzwań trenerskich. W listopadzie 2008 roku objął funkcję selekcjonera narodowej reprezentacji Argentyny. Poprowadził drużynę na Mistrzostwach Świata 2010 w RPA, docierając do ćwierćfinału, gdzie jego zespół przegrał z Niemcami. Po rozstaniu z kadrą, Maradona przeniósł swoje doświadczenie trenerskie do krajów arabskich, trenując klub Al Wasl (2011–2012) oraz Fujairah (2017–2018), aktywnie promując piłkę nożną w regionie Zatoki Perskiej. Jednym z jego bardziej nietypowych projektów zawodowych był epizod na Białorusi, gdzie od maja do września 2018 roku pełnił funkcję prezesa klubu Dynamo Brześć. Przed śmiercią, Diego Maradona pracował w meksykańskim klubie Dorados de Sinaloa (2018–2019) oraz powrócił do Argentyny, obejmując posadę trenera Gimnasia de La Plata we wrześniu 2019 roku, którą zajmował aż do swojej śmierci w 2020 roku.

Nagrody i osiągnięcia Diego Maradony

Diego Maradona został wspólnie z Pelé ogłoszony zwycięzcą plebiscytu FIFA na najlepszego piłkarza XX wieku. To prestiżowe wyróżnienie potwierdziło jego status absolutnej legendy sportu i jednego z najwybitniejszych graczy w historii futbolu. Jego znaczenie jest podkreślane również w nowszych rankingach. W 2022 roku magazyn „FourFourTwo” sklasyfikował go jako trzeciego najlepszego piłkarza w historii, a w sierpniu 2024 roku Międzynarodowe Stowarzyszenie Prasy Sportowej (AIPS) uznało go za drugiego najlepszego piłkarza ostatniego stulecia. Sukcesy Maradony zaczęły się jednak na długo przed seniorską karierą. W 1979 roku poprowadził Argentynę do mistrzostwa świata juniorów (U-20) w Japonii, zdobywając przy tym nagrodę dla najlepszego zawodnika turnieju, co było zapowiedzią jego przyszłej wielkości na arenie międzynarodowej.

Kluczowe osiągnięcia Diego Maradony

• Mistrzostwo Świata juniorów (U-20): 1979
• Mistrzostwo Świata: 1986
• Złota Piłka Mistrzostw Świata: 1986
• Nagroda dla najlepszego zawodnika Mistrzostw Świata U-20: 1979
• Piłkarz XX wieku (wspólnie z Pelé)
• „Gol Stulecia” FIFA.com: 2002

Kontrowersje i problemy zdrowotne Diego Maradony

Kariera Diego Maradony, choć pełna triumfów, była również naznaczona poważnymi problemami. Jego pobyt w Napoli zakończył się w 1991 roku po otrzymaniu 15-miesięcznego zakazu gry za stosowanie kokainy. Był to początek jego długoletnich zmagań z uzależnieniem, które miało znaczący wpływ na jego życie i karierę. Kolejny skandal wybuchł podczas Mistrzostw Świata w USA w 1994 roku, kiedy to został odesłany do domu po pozytywnym wyniku testu antydopingowego na obecność efedryny. To wydarzenie położyło się cieniem na jego ostatnim występie w barwach narodowych. Dodatkowo, przez wiele lat Maradona toczył spory z włoskimi organami podatkowymi w związku z rzekomym unikaniem płacenia podatków podczas gry w Neapolu. Spory te skutkowały m.in. zajmowaniem jego biżuterii przez policję podczas jego wizyt we Włoszech.

Warto wiedzieć: Problemy z narkotykami i dopingiem stanowiły mroczną stronę kariery Diego Maradony, wpływając na jego zdrowie i reputację.

Ciekawostki z życia Diego Maradony

Dorastając, Diego Maradona inspirował się grą brazylijskiego rozgrywającego Rivellino oraz skrzydłowego Manchesteru United, George’a Besta. Już jako dwunastolatek, pracując jako ball boy podczas meczów Argentinos Juniors, potrafił zabawiać publiczność w przerwach, prezentując sztuczki z piłką, które wprawiały dorosłych kibiców w osłupienie. Jego styl gry charakteryzował się pozycją klasycznej „dziesiątki”. Był zaawansowanym rozgrywającym, który dzięki swojej niezwykłej wizji pola i precyzji podań potrafił w pojedynkę odmienić losy meczu. Był również specjalistą od rzutów wolnych, co potwierdza jego wszechstronność i geniusz piłkarski.

Kluczowe momenty kariery Diego Maradony

1960: Narodziny Diego Armando Maradony w Lanús, Argentyna.

1969: Dołączenie do młodzieżowej drużyny Argentinos Juniors – „Los Cebollitas”.

1976: Profesjonalny debiut w pierwszej lidze argentyńskiej.

1979: Triumf w Mistrzostwach Świata juniorów (U-20) i zdobycie nagrody dla najlepszego zawodnika.

1981: Transfer do Boca Juniors.

1982: Przejście do FC Barcelona za rekordową wówczas kwotę.

1984: Rekordowy transfer do SSC Napoli.

1986: Poprowadzenie Argentyny do triumfu na Mistrzostwach Świata w Meksyku, zdobycie Złotej Piłki i strzelenie „Ręki Boga” oraz „Gola Stulecia”.

1991: Zakończenie kariery w Napoli i 15-miesięczny zakaz gry za stosowanie kokainy.

1994: Skandal dopingowy na Mistrzostwach Świata w USA.

1997: Zakończenie kariery piłkarskiej w Boca Juniors.

2008: Objęcie funkcji selekcjonera reprezentacji Argentyny.

2020: Śmierć Diego Maradony 25 listopada.

Diego Armando Maradona pozostaje ikoną futbolu, którego niezrównany talent i charyzma inspirowały miliony fanów na całym świecie. Jego życie, pełne zarówno spektakularnych sukcesów, jak i osobistych zmagań, stanowi fascynujący przykład wpływu sportu na kulturę i społeczeństwo.

Podsumowując, dziedzictwo Diego Maradony przypomina nam o niezwykłej sile ludzkiego ducha, który pomimo trudności potrafi osiągnąć wielkość, jednocześnie ukazując złożoność życia wielkich postaci i potrzebę empatii wobec ich ludzkich słabości.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Diego_Maradona